1 თესალონიკელთა მიმართ 4:8

„ამიერითგან, ძმანო ჩემნო, გიკითხავთ და გლოცავთ უფლისა მიერ იესუ ქრისტესა, რაჲთა ვითარცა-იგი ისწავეთ ჩუენგან, ვითარ ჯერ-არს თქუენდა სლვაჲ და სათნო-ყოფაჲ ღმრთისაჲ, რაჲთა უფროჲს ჰმატებდეთ; რამეთუ იცით, ვითარნი მცნებანი მიგცენით თქუენ უფლისა მიერ იესუ ქრისტესა. რამეთუ ესე არს ნებაჲ ღმრთისაჲ, სიწმიდე ეგე თქუენი“ (1 თეს 4:1–3).

1. სიწმიდის მცნება და სათნოებაში აღმატება

როდესაც გადაუდებელ და ხელთ არსებულ საკითხებზე შეჩერდება და შემდეგ უკვე იმ მუდმივ საკითხებზე გადასვლას აპირებს, რომელთა მოსმენაც განუწყვეტლივ საჭიროა, წინ ამ სიტყვას აყენებს: „ამიერითგან“ (1 თეს 4:1), ანუ: მარადის და განუწყვეტლივ „გიკითხავთ და გლოცავთ უფლისა მიერ“ (1 თეს 4:1). საოცარია! ამბობს, რომ თავის თავს შეგონებისთვისაც კი სარწმუნოდ არ მიიჩნევს; თუმცა ვინ იყო ასე სარწმუნო? არამედ ქრისტეს იხმობს თანამოწმედ. <span...

...და ნახე სიბრძნე: როცა შეგონებასა და დარიგებას აპირებს, შუაში სიყვარულში მათ წარმატებას აყენებს, რათა წინა დარიგებისა და მუქარის შემდეგ ამოისუნთქონ — მაშინ, როცა ამბობდა: „აწ უკუე რომელმან შეურაცხ-ყოს, არა კაცსა შეურაცხ-ჰყოფს, არამედ ღმერთსა, რომელმანცა მოგცა სული წმიდაჲ მისი თქუენ ზედა." (1 თეს 4:8) — და ამ მუქარის გამო უკან არ დახეულიყვნენ. ეს კი შრომით ხდება: ადამიანი არ უნდა იღებდეს სხვებისგან და უქმად არ უნდა იყოს, არამედ უნდა შრომობდეს და სხვებს აძლევდეს. რადგან ამბობს: „ნეტარ არს მიცემაჲ უფროჲს მოღებისა." (საქმ 20:35). და ამბობს: „შურებოდეთ ჴელითა თქუენითა" (1 თეს 4:11). სად არიან მაშ ისინი, ვინც სულიერ საქმეს ეძებენ? ხედავ, როგორ მოუსპო მათ ყოველგვარი საბაბი, როცა თქვა: „ჴელითა თქუენითა" (1 თეს 4:11)?

განა ვინმე მარხვას ხელებით აკეთებს?...