...რეული და პირვანდელი დრო იყო კაცობრიობისთვის და, რადგან ყველას სურდა თავისი მოდგმის გაგრძელებით საკუთარი ხსოვნა შეენარჩუნებინა, მართლის ქალიშვილებიც ამდენ ყურადღებას აქცევდნენ ამას. მაგრამ ახლა, როცა ღვთის მადლით რწმენის მდგომარეობა ამაღლდა და, ნეტარი პავლეს სიტყვით, „წარმავალს არს ხატი ამის სოფლისაჲ" (), ჩვენ კეთილი საქმეებით უნდა დავტოვოთ ხსოვნა, რათა ამ ქვეყნიდან წასვლის შემდეგაც ჩვენი სათნო ცხოვრების უპირატესობა მაგალითი და შეგონება იყოს ჩვენზე მაყურებელთათვის. სათნო და უმანკოებით მცხოვრებლებს არამხოლოდ ამქვეყნიურ ცხოვრებაში მოაქვთ უდიდესი სარგებელი მათზე მაყურებელთათვის, არამედ მისი დასრულების შემდეგაც. ამაში რომ დარწმუნდე, შეხედე, რამდენი საუკუნე გავიდა ახლანდელ დრომდე და ჩვენ, ყოველ ჯერზე, როცა ვინმეში უმანკოებისადმი მოშურნეობის აღძვრა გვინდა, მაგალითად წარმოვადგენთ ტანად მშვენიერ, წარმოსადეგ, ახალგაზრდა იოსებს, სიჭაბუკის ყვავილოვან ასაკში ასეთი სიმტკიცე რომ გამოიჩინა უმანკოების დაცვაში, — და ასე ვცდილობთ მსმენელები ამ მართლის მიბაძვისკენ ვაიძულოთ. შეიძლება კი, მითხარი, საკმარისად გავოცდეთ ამ ნეტარი კაცით, რომელიც, მონობაში მყოფი, სიჭაბუკის ყვავილობისას, როცა ვნებათა ცეცხლი ყველაზე ძლიერად აღიგზნება, ხედავდა ვნების აღუკ...
1 კორინთელთა მიმართ 7:31
განმარტებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის
...ვნებას ვერ მიაყენებს. მე კი ვისურვებდი, რომ სათნოებრივი ადამიანები, ამ ნეტარი კაცის მსგავსად, სწორედ ქალაქებში ცხოვრობდნენ: ისინი სხვებისთვის საფუარად გამოდგებოდნენ და მიბაძვისკენ აღძრავდნენ. მაგრამ, რადგან ეს ძნელია, დაე, იყოს თუნდაც ისე, როგორც ადრე ვთქვი. „რამეთუ წარმავალს არს ხატი ამის სოფლისაჲ" (), და ხანმოკლეა ამჟამინდელი ცხოვრება. თუ ახლა, ჯერ კიდევ ასპარეზზე ვიმყოფებით რა, სათნოების ღვაწლს არ აღვასრულებთ და ბოროტების ხაფანგებს არ ავარიდებთ თავს, მომავალში, თუმცა თავს ვადანაშაულებთ, მაგრამ უკვე ამაოდ: მაშინ სინანული უკვე უსარგებლო იქნება. სანამ ამჟამინდელ ცხოვრებაში ვიმყოფებით, ჯერ კიდევ შესაძლებელია სინანულით სარგებელი მივიღოთ და წინანდელი ცოდვების განწმენდით უფლის მოწყალების ღირსნი გავხდეთ. თუ კი ამჟამინდელ დროს გამოვუშვებთ ხელიდან და მოულოდნელად წავალთ ამ ცხოვრებიდან, მაშინ, თუმცა ვინანებთ, მაგრამ უკვე ვერანაირ სარგებელს ვეღარ მივიღებთ. და, რომ ამაში დარწმუნდე, ისმინე, რას ამბობს წინასწარმეტყველი: „რამეთუ არა არს, ვინ სიკუდილსა შინა მოგიჴსენოს შენ, ანუ ჯოჯოხეთს შინა ვინ აღგიაროს შენ" ()? და კიდევ: „ძმამან ვერ იჴსნას, იჴსნეს კაცმან?" (
...ისადმი სიყვარულით გამსჭვალული და მომავალი სიკეთეებისადმი ძლიერ წყურვილს განმცდელი ამქვეყნიურ ცხოვრებას სხვა თვალებით უყურებს და იცის, რომ მთელი ეს ცხოვრება მოტყუებული მოჩვენებაა და სიზმარისგან არაფრით განსხვავდება. ამიტომაც ნეტარმა პავლემ ერთ ეპისტოლეში თქვა: „რამეთუ წარმავალს არს ხატი ამის სოფლისაჲ" (), ამით აჩვენა, რომ ყველაფერი ადამიანური მხოლოდ მოჩვენებაა და ისე გადის, როგორც ჩრდილი ან სიზმარი, რადგან მასში არაფერი ჭეშმარიტი და მყარი არ არის. ბავშვური გონების საქმე არ არის ჩრდილის დევნა, სიზმარით სიამაყე და წამიერად გაქრობადზე მიჯაჭვულობა? „რამეთუ წარმავალს არს, — ამბობს, — ხატი ამის სოფლისაჲ". როცა გესმის, რომ „წარმავალს არს", რატომ კიდევ ეძიებ ამქვეყნიურ სიკეთეებს? როცა გესმის, რომ ყველაფერი ადამიანური მხოლოდ მოჩვენებაა, ჭეშმარიტებას მოკლებული, რატომ ნებაყოფლობით ემორჩილები თვითმოტყუებას? რატომ არ იფიქრებ ცვალებადობასა და წარმავლობაზე ამქვეყნიური სიკეთეებისა და არ ეზიზღები მათ, და არ მიმართავ შენს სურვილს იმ სიკეთეებისკენ, რომლებიც მუდმივია, მყარია, მტკიცეა და არანაირ ცვლილებას არ ექვემდებარება?
8. სიმდაბლე — სათნოების საფუძველი
რათა წვდე ქვეყნიერების მოძღვრის სიბრძნეს, შეხედე, რა გამოთქმა გამოიყენა სხვა ად...