თარგმანი: ერთი ჭეშმარიტებაჲ ქრისტიანეთაჲ გამოაჩინა, რაჟამს უწოდა მათ წმიდა, ხოლო აწ კუალად აღამაღლებს მათ და იტყჳს, ვითარმედ: არა უწყითა, რამეთუ წმიდათა სოფელი საჯონ? ხოლო არა თუ ამას იტყჳს თუ განიკითხვიდენ და სიტყუასა მოჰჴდიდენ, ვინცა წმიდანი იყვნენ, რამეთუ განმკითხველი და სიტყჳსმიმჴდელი უფალი არს, არამედ "სჯად" "დასჯასა" იტყჳს, ვითარმედ: სოფელი, რომელ არიან ცოდვილნი (რამეთუ მრავალგან წერილი სოფლად უწესს ბოროტთა კაცთა სიმრავლესა), იგინი დასაჯნენ წმიდათა. ხოლო ვითარ დასაჯნენ? გარნა ესრეთ: რამეთუ რაჟამს გამოჩნდეს, ვითარმედ იგინიცა მსგავსნი მათნი კაცნი იყვნეს, და აჩუენეს სათნოებაჲ და მოქალაქობაჲ კეთილი, მაშინ იქმნებიან დამსჯელ ცოდვილთა, რამეთუ ამხილებდენ მათითა მით საქმითა, ვითარმედ არა უძლურებისათჳს ბუნებისა, არამედ დაჴსნილობისათჳს გონებათა მათთაჲსა ვერ სათნო-ეყვნეს ღმერთსა.
1 კორინთელთა მიმართ 6:2
თარგმანი: არა თუ თჳთ დასხდენ და სიტყუასა მიჰჴდიდენ, არამედ დაჰსჯიდენ მათ, რამეთუ კაცნი იყვნეს იგინიცა და ესევითარნი საქმენი ქმნეს და იგინი არა ჰბაძვიდეს, არცა ისმენდეს სწავლასა მათსა.
თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ: არა უწყითა, რამეთუ წმიდანი სოფელსა შჯიან? ესე იგი არს, არათუ მსაჯულად და სიტყჳს მიმჴდელად დასხდებიან, რომელი-ესე მხოლოდ ძისა ხოლო ღმრთისაჲ არს, არამედ დაშჯიან მას. რამეთუ სოფლად უწოდს სოფლიოთა გემოთა მიდევნებულთა, რომელთაცა კრებული სოფლისა ზეშთა ქმნულთა წმიდათაჲ დააშჯის, ვითარმედ არა უძლურებისაგან ბუნებისა იყო ცოდვასა მიდევნებაჲ მათი, არამედ უდებებისაგან გონებისა. რამეთუ უკუეთუმცა გულს-ედგინა, ესრეთვე მათცა ვერარაჲ დამაყენებელ ექმნებოდა მოგებად სათნოებისა, ვითარ-იგი წმიდათა მათ, რომელნი-იგი მისვე კაცობრივისა ბუნებისაგანნი იყვნეს.
...ბს: „ბრწყინევდინ ნათელი თქუენი წინაშე კაცთა, რაჲთა იხილონ საქმენი თქუენნი კეთილნი და ადიდებდენ მამასა თქუენსა ზეცათასა“ (). და კვლავ პავლე ამბობს: „ადიდეთ უკუე ღმერთი ჴორცითა მაგით თქუენითა და სულითა მაგით თქუენითა“ (). და როგორც წინა ფსალმუნში ამბობდა: „ყოველსა დღესა გაკურთხო შენ“ (), ასევე აქაც ამბობს: „უგალობდე ღმერთსა ჩემსა, ვიდრემდის ვიყო მე“ (). შემდეგ, რადგან კვლავ სურს, ადამიანები ქების თანამოზიარეებად ჰყავდეს, ღმრთის კაცთმოყვარეობის ამბებს მიმართავს; სურვილით იწვის და თბება, მთელ სამყაროს შემოუვლის და ყველას თავის გუნდში კრებს. რადგან ესეც უმეტესად ქებაა, ესეც უმეტესად ღმრთის დიდებაა, როცა ბევრს ეძებს, რათა ისინი ღმრთის ცხონებას ეზიარონ.
„ნუ ესავთ მთავართა, ძეთა კაცთასა, რომელთა თანა არს არა ცხორებაჲ“ ()....
...რ ილოცებ? ხედავ, რომ იგი იმ კურთხევაზე კი არ ლაპარაკობს, რომელიც მას ეკუთვნის და მის ბუნებასთან არის თანაშეზრდილი, არამედ იმაზე, რომელიც ადამიანთა მიერ ხდება? ამის შესახებ პავლეც წერს და ამბობს: „ადიდეთ უკუე ღმერთი ჴორცითა მაგით თქუენითა და სულითა მაგით თქუენითა“ (). ამიტომ თვითონ თავისთავადაც მაღალია, დიდია და ქებულია; მაგრამ ადამიანთა შორისაც ასეთი ხდება, როცა მისი მსახურნი ისეთ ცხოვრებას აჩვენებენ, რომ ყველამ, ვინც მათ ხედავს, მეუფე აკურთხოს. ესვე გვიბრძანა ქრისტემაც ლოცვაში, რომ მუდამ ვამბობდეთ: „წმიდა იყავნ სახელი შენი“ (), ესე იგი, ჩვენი ცხოვრებითაც განდიდდეს. რადგან, როგორც ჩვენი ცუდი ცხოვრებისას იგმობა, ასევე, როცა სათნოებაზე ვზრუნავთ, განდიდდება, იკურთხება და იწმინდება. მაშ, რასაც ამბობს, ეს არის: მუდამ ღირსგვყავ, რომ სათნო ცხოვრებით ვიცხოვროთ, რათა შენი სახელი ჩვენითაც იყოს კურთხეული.
„მზისა აღმოსავალითგან ვიდრე დასავალადმდე ქებულ არს სახელი უფლისა“ (...
... ეს მძვინვართა და გონებადაბნეულთა სიტყვებია. სწორედ ამიტომ პავლე, მათ საწინააღმდეგოდ მეტყველი, შეაგონებს: „და არა ხართ თჳსთა თავთანი?“ (), „რამეთუ სასყიდლით სყიდულ ხართ.“ (), და ბრძანებს, რომ საკუთარი თავისთვისაც კი არ ვიცხოვროთ. ამბობს: ბაგეები შენი კი არ არის, არამედ მეუფისაა. რადგან თვითონ შექმნა ისინი, თვითონ განამზადა და თვითონ შთაბერა სიცოცხლე. მაგრამ შენ ხომ გიპყრია ესენი? მაგრამ ყველაფერი, რაც გვაქვს, ჩვენი არ არის; ხომ ფულიც გვაქვს, სხვებისგან მობარებული, და მიწასაც ვქირაობთ, რომელიც სხვებმა მოგვცეს. ასევე ღმერთმა ესენიც შენ მოგაქირავა: არა იმისთვის, რომ ეკლები გამოიღო, არამედ იმისთვის, რომ თესლი სასარგებლოდ აქციო; არა იმისთვის, რომ მათი საშუალებით უგუნურება და მზაკვრობა აღმოაცენო, არამედ იმისთვის, რომ მათი საშუალებით თავმდაბლობა, კეთილი სიტყვა და სიყვარული აღმოაცენო....