1 კორინთელთა მიმართ 12:7

თარგმანი: გამოცხადებად სულისა — სასწაულთა უწესს, რომელთა მოქმედებითა განცხადნების უხილავი იგი მოსლვაჲ ნუგეშინისმცემელისაჲ. ხოლო უფროჲს-უმცირესობაჲ, ესე ვითარცა უმჯობეს იყოს თითოეულისათჳს, ეგრეთ იქმნების. ამისთჳს ნუ მწუხარე ვინმე არს უმცირესობისათჳს, ნუცა ვინ ზუაობს უდიდესობისათჳს, რამეთუ არა იგინი, არამედ მათ ზედა გარდამოსრული იგი სული უმჯობესად მოქმედებს თითოეულსა შორის, ვითარცა ჯერ-იყოს.

...ადყოფს ნათქვამს და აჩვენებს, რომ სულიწმინდის მონიჭება გვჭირდება, რათა რწმენის სიმაღლემდე ავიდეთ და გონებრივ მსჯელობათა უძლურება არაფრად მივიჩნიოთ.

ამიტომაც იგივე მოციქული სხვაგან ამბობს: „ხოლო თჳთოეულსა ჩუენსა მიცემულ არს გამოცხადებაჲ იგი სულისაჲ უმჯობესისათჳს.“ (1 კორ 12:7). „რომელსამე სულისა მისგან მიცემულ არს სიტყუაჲ სიბრძნისაჲ, ხოლო სხუასა სიტყუაჲ მეცნიერებისაჲ მითვე სულითა, და სხუასა სარწმუნოებაჲ მისვე სულისაგან, რომელსამე მადლი კურნებათაჲ მისგანვე სულისა,“ (1 კორ 12:8–9). მაგრამ ვინმემ შესაძლოა თქვას, რაც მართლაც ჭეშმარიტია, რომ იგი სხვა რწმენაზე ამბობს, რომლის მეშვეობითაც სასწაულები ხდებოდა. მეც ვიცი, რომ ის სხვაა, რომლის შესახებაც მოციქულები ამბობდნენ: „შემძინე ჩუენ სარწმუნებაჲ!“ (ლუკ 17:5); ხოლო მისგან განსხვავებულია ეს რწმენა, რომლის მიხედვითაც ყველანი მორწმუნენი ვართ: ნიშნებს კი არ ვაკეთებთ, მაგრამ ღვთისმოსაობის ცოდნა გვაქვს; თუმცა აქაც სულიწმინდის შეწევნა გვჭირდება....