1 კორინთელთა მიმართ 10:2

თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ: და ყოველთა მოსეს მიმართ ნათელ-იღეს. ხოლო ესე საძიებელ არს, თუ სადა ნათელ-იღეს; არამედ ცხად არს, ვითარმედ ნათელ არასადა უღებიეს, გარნა ვინაჲთგან ნათლისღებისა სახედ შემოიღებდა სიტყუათა ამათ მოციქული, ამისთჳს სახესა მასცა ჭეშმარიტებისავე სახელი უწოდა. ხოლო თუ ვითარ ნათელ-იღეს, ამას ცხად ჰყოფს, ვითარმედ: "ღრუბლითა მით და ზღჳთა", ესე იგი არს, ვითარმედ განვლაჲ მათი ზღუასა — სახელ-იდების ოდენ ნათლისღება, ვითარცა ჭეშმარიტად გამომსახველი ნათლის-ღებისაჲ. ხოლო მოსეს მიმართ ნათლისღებაჲ — იგიცა ჩუენივე სახე იყო, ვითარმედ: ვითარ-იგი მათ არათუმცა პირველად მოსე ეხილვა მავალ ზღუასა შინა, ვერმცა კადნიერ ქმნილ იყვნეს სლვად უფსკრულთა შორის, არამედ შეუორგულებელად რაჲ ჰრწმენა მოსესი, მყის კუალთა მისთა შედგომითა განვლეს ზღუაჲ და განერნეს მდევართა. და ესრეთ, სარწმუნოებაჲ იგი მათი — მოსეს მიმართ და მისითა სარწმუნოებითა განვლაჲ უფსკრულთაჲ — სახელდებულ იქმნა მოციქულისა მიერ მოსეს მიმართ ნათლისღება მათდა. ეგრეთვე ჩუენ პირველად გჳჴმს, რაჲთა გურწმენეს აღდგომაჲ ქრისტესი, და ეგრეთღა მისსა მიმართითა სარწმუნოებითა ვეზიარნეთ სიკუდილსა...

...ც. სხვა გზითაც ამტკიცებს ამას, როცა უდაბნოში მყოფებს იხსენებს და ასე ამბობს: „არა მნებავს უმეცრებაჲ თქუენი, ძმანო, რამეთუ მამანი ჩუენნი ყოველნი ღრუბელსა ქუეშე იყვნეს“ (1 კორ 10:1), „და ყოველთა მოსეს მიერ ნათელ-იღეს“ (1 კორ 10:2), „და ყოველთა იგივე საზრდელი სულიერი ჭამეს“ (1 კორ 10:3), „და ყოველთა იგივე სასუმელი სულიერი სუეს“ (1 კორ 10:4); „არამედ არა მრავალნი მათგანნი სათნო-იყვნა ღმერთმან“ (1 კორ 10:5), არამედ დაიღუპნენ და დაეცნენ. რადგან მომავალთა შესახებ საუბრობდა — გეჰენას, სასჯელსა და დასჯას ვგულისხმობ — ამიტომ წარსულიდანაც მოჰყავს მათ შესახებ მტკიცებულება და თვით დასჯილები გამოჰყავს შუაში: გველებისაგან დასჯილები და მომსრველისაგან დასჯილები.

სწორედ ამას აკეთებს აქაც დავითი, იქნება აქიტოფელის შესახებ ამბობს ამას თუ აბესალომის შესახებ. ზოგიერთნი კი ამბობენ, რომ ეს აქიტოფელის შესახებ ითქვა....